บทสุดท้ายของชายที่ชื่อโกศล
บทสุดท้ายของชายที่ชื่อโกศล
เกิดเป็นคนทนทุกข์อุกอักดิ้น
เมื่อถึงคราวก็กลับคืนสู่ผืนดิน
เป็นถิ่นสุดท้ายให้เนานอน
ความชั่ว ทำมามากอยากจะหลบ
ไม่อยากคบอีกแล้วขอลาก่อน
ความดี ที่ทำได้ไม่อาวรณ์
ไม่อยากพเนจรในกรรมกง
เคยปรารถนาพระโพธิญาณ
ดังกาน้อยต้องการจะเป็นหงส์
หยุดความปรารถนาแล้ววางลง
เป็นสาวกพงศ์จึงตรงการ
ถวายชีวิตแด่พระพุทธองค์
มุ่งเดินทางตรงตัดสงสาร
สี่อสงไขยกำไรแสนกัปนับแสนนาน
จึงขอลาจากงานพุทธวงศ์
ตั้งใจจะให้สิ้นในสงสัย
มีชัยชนะอันสูงส่ง
ชนะตนเมื่อกายสลายลง
เปื่อยเป็นผุยผงตรงกลางดิน
บทสุดท้ายของชายที่ชื่อโกศล
เกิดเป็นคนอักอุกทุกข์ไม่สิ้น
ปรารถนาลาขาดชาติชีวิน
ไปสู่ถิ่นอนันตกาลนิพพานเอยฯ
๑ ธันวาคม ๒๕๕๒.
สาธุ
เห็นด้วยอย่างยิ่งจ้ะ
ขอบคุณที่เขียน ข้อความดีๆให้อ่านนะจ๊ะ
@ May : สาธุที่มาอ่าน ขอบคุณที่อ่าน จะเขียนเรื่อย ๆ หากเมย์มีเรื่องดี ๆจากประสบการณ์ทำบุย ไหว้พระ รักษาศีล ปฏิบัติธรรม ก็ส่งมานะ จะเอามาลงแบ่งปันกันอ่านกับท่านอื่น ๆ