ในร่มธรรมวันที่ ๗ : ความฟุ้งซ่าน
.
บางวันมีความฟุ้งซ่านมาก คิดไปมากมาย หากฟุ้งซ่านในเรื่องที่ดีก็ดี แต่หากฟุ้งซ่านในเรื่องที่ไม่ดีก็เป็นที่น่าเสียดาย เพราะเมื่อฟุ้งซ่านในเรื่องที่ไม่ดีแล้ว จิตใจก็เศร้าหมอง เมื่อจิตใจเศร้าหมองก็หาความแช่มชื่นเบิกบานได้ยาก
ความฟุ้งซ่านห้ามได้ยาก ดังนั้น จึงพยายามฟุ้งซ่านในเรื่องดี เรื่องที่เป็นกุศล เมื่อฟุ้งซ่านในเรื่องอยากเป็นโน่นอยากเป็นนี่ ก็พยายามอยากเป็นในสิ่งที่ดี ๆ อยากเป็นพระอริยเจ้า อยากเป็นผู้หมดกิเลส แล้วก็ฟุ้งซ่านหาทางที่จะไปให้ถึงจุดนั้น
หรือฟุ้งซ่านในเรื่องการทำบุญกุศล ทั้งการช่วยเหลือผู้คนที่ตกทุกข์ได้ยาก และกุสลในการบำรุงพระพุทธศาสนา เรียกว่า ทั้งกุศลในเรื่องทางโลกและทางธรรม การฟุ้งซ่านเช่นนี้ นับว่าเป็นเรื่องที่ดี
หากตายขณะฟุ้งซ่านเรื่องกุศล ก็ยังมีที่หมายอันเป็นสุคติ แม้จะไม่หมดกิเลส แต่เกิดในแดนดี ก็นับว่ายังมีกำไร หากฟุ้งซ่านในทางไม่ดี ตายไปแล้วพลัดลงทุคติ กว่าจะพ้นมาได้ก็นับแสนนาน เพื่อนที่เกิดด้วยกันในชาตินี้ไปนิพพานกันหมดแล้วเรายังไม่พ้นจากทุคติภูมินั้นเลย
โกศล อนุสิม
๘ กรกฎาคม ๒๕๕๓
เชิญแสดงความคิดเห็น