ในร่มธรรมวันที่ ๒ : บุญใหม่เราสร้าง
บุญเก่าทำให้เราเกิดเป็นมนุษย์ ได้พบพระพุทธศาสนา เป็นผู้มีสัมมาทิฐิ เรียนรู้สัจธรรมเพื่อขจัดอวิชชามุ่งทำลายการเกิด หากต้องการถึงความไม่เกิดก็จะต้องเร่งสะสมบุญในทุกวิถีทาง
การทำบุญมี ๑๐ อย่าง พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้ในบุญกิริรยาวััตถุ สรุปให้ย่อลงเหลือ 3 อย่างคือ ทาน ศีล และภาวนา ทานเป็นบุญที่ทำได้ง่ายที่สุด ยากขึ้นมาก็คือศีล ยากขึ้นมาอีก็คือภาวนา และผลของบุญนั้นยิ่งยากก็ยิ่งมีมาก
เรื่องบุญเป็นเรื่องที่สลับซับซ้อนสำหรับผู้ไม่เข้าใจ การที่ไม่เข้าใจเป็นเพราะกำลังใจยังไม่ถึง แต่ถ้าหากกำลังใจถึงแล้วการทำบุญเป็นเรื่องที่ไม่ยาก แต่การทำบาปนั้นยากว่า เพราะผู้เข้าใจในบุญไม่คิดจะทำบาป เพราะเป็นการฝืนใจตนเอง เมื่อฝืนใจจึงทำได้ยาก
เราโชคดีที่มีบุญเก่าติดตัวมาดี ทำให้เรียนรู้และเข้าใจเรื่องบุญได้มาก ดังนั้นจึงรู้ทางในการทำบุญมากโดยไม่ต้องสงสัยในเรื่องผลของผล เพราะเชื่อในคำสั่งสอนของพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าโดยใช้ปัญญาพิจารณาอย่างถ่องแท้ตามหลักกาลามสูตรแล้ว เชื่อว่าสิ่งที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ล้วนแต่เป็นสิ่งที่ก่อประโยชน์อย่างแท้จริง จึงต้องทำตาม
วันนี้ได้สร้างบุญใหม่ไว้มาก นั่นคือตื่นเช้าก่อนลุกจากที่นอนก็ระลึกถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ เป็นพุทธานุสติ ธรรมานุสติ สังฆานุสติ รำลึกถึงศีลที่ได้ยึดถือปฏิบัติเสมอมา ระลึกถึงพรหมวิหารสี่ ตั้งใจที่รักษาศีลและสร้างพรหมวิหารสี่ไว้ในตน ทบทวนถึงประโยชน์ของการปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระบรมศาสดา ซึ่งถือว่าเป็นบุญในด้านภาวนา
กลางวันได้เดินทางไปทำบุญถวานสังฆานกับท่านเจ้าอาวาสวัดท่าซุง จ.อทัยธานี คือหลวงพ่อพระครูปลัดอนันต์ พทธฺญาโณ ลูกศิษย์ของหลวงพ่อพระราชพรหมยาน หรือหลวงพ่อฤๅษีลิงดำ ที่ได้สืบทอดตำแหน่งเจ้าอาวาสต่อจากพระอาจารย์ โดยไปทำสังฆทานที่บ้านสายลม และทำบุญอื่น ๆ ด้วยการหยอดตู้
การทำบุญสังฆทานนอกจากอุทิศส่วนกุศลให้แก่ผู้ล่วงลับทั้งหลายแล้ว ยังอะิษฐานให้ตัวเองถึงพระนิพานในชาตินี้ ให้จบกิจพร้อมกับลมหายใจสุดท้ายจะได้ไม่ต้องมาเกิดอีก การตั้งปรารถนาไว้เช่นนี้หรือเช่นไรก็ตาม หลวงพ่อท่านสอนว่าเป็นอธิษฐานบารมี แม้จะไม่ถึงทันทีดังปรารถนาแต่ก็เป็นการตั้งเป้าหมายไว้ จะได้ไม่พลัดหลงออกนอกทาง
เราตั้งใจจะสร้าบุญใหม่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทีละเล็กทีละน้อยค่อย ๆ สะสม ทำให้ใจเกาะบุญตลอดเวลา เมื่อละสังขารเมื่อใดก้ไปตามบุญนั้น
โกศล อนุสิม
๓ กรกฎาคม ๒๕๕๓
เชิญแสดงความคิดเห็น