ผู้ที่เดินทางด้วยการขับรถ ไม่ว่าจะในเมืองหรือนอกเมือง รถติดหรือไม่ติด ก็มีความปวดเมื่อยและง่วงนอนกันทุกคน ต้องทำจิตใจให้ผ่อนคลายด้วยการฟังวิทยุ ซึ่งส่วนมากแล้วคงชอบฟังเพลงตามรสนิยมของแต่ละคน
.
ผมนั้นก็ชอบฟังเพลงเช่นกัน ส่วนมากแล้วเป็นเพลงลูกทุ่งเก่า ๆ สมัยยังเป็นเด็กและวัยรุ่น จึงต้องอาศัยฟังจากซีดี เพราะสถานีวิทยุในปัจจุบันนี้หาที่จะเปิดเพลงลูกทุ่งสมัยเก่ามีน้อย มีแต่เพลงร่วมสมัยซึ่งผนุ่ม ๆ สาว ๆ เขาชอบฟังกัน
.
การฟังเพลงในรถยนต์นั้น แม้จะเป็นเพลงที่ชอบแต่ถ้าฟังนาน ๆ ก็เบื่อเช่นกัน และในซีดีแผ่นหนึ่งก็ไม่ได้มีเพลงที่เราชอบไปทั้งหมด เพลงที่ไม่ชอบก็มี ส่วนใหญ่ก็มีมากเสียด้วย ดังนั้น ฟังบ่อย ๆ เข้าเมื่อถึงเพลงที่ไม่ชอบก็ชักจะรำคาญ พาลหงุดหงิด ถ้าทนไม่ไหวก็กดข้ามไปฟังเพลงที่ชอบ
.
คิดไปคิดมาก้ได้ความว่า ทำเรื่องที่เราชอบก็เป็นทุกข์ได้เหมือนกัน เช่นการฟังเพลงนี้แหละ แม้จะชอบฟังแต่ถ้าถึงเพลงที่ตัวเองไม่ชอบก็เบื่อ อาการเบื่อนี่แหละก็เป็นทุกข์
Written on June 24, 2010 | Posted in
ชีวิตในธรรม |
Leave a comment
มีข่าวทำบุญมาฝากครับ สืบเนื่องจากที่ผมกลับบ้านไปเยี่ยมแม่เมื่อสัปดาห์ก่อน ไปกราบพระอาจารย์ที่เคยสอนผมตอนเรียนมัธยมซึ่งขณะนี้บวชหลายพรรษาแล้วอยู่ ที่วัดภูพลาญแก้ว แวดล้อมด้วยป่าเบญจพรรณ อยู่ห่างชุมชนประมาณ 2 กิโลเมตร ซึ่งแต่ก่อนเป็นวัดเก่าร้างแต่ได้สร้างขึ้นใหม่เมื่อ 10 กว่าปีมาแล้ว โดยชาวบ้านผู้เฒ่าผู้แก่ซึ่งรวมทั้งพ่อของผมด้วยได้รวมกันฟื้นฟูขึ้นมา จนเป็นวัดที่มีพระจำพรรษามาถึงทุกวันนี้
Written on March 19, 2010 | Posted in
ชีวิตในธรรม |
Leave a comment
คนร้อยละ ๙๙ ต้องเคยฆ่าสัตว์อย่างแน่นอน โดยเฉพาะแมลงที่ใกล้ชิดคน ได้แก่ มด ปลวก ยุง แมลงสาบ เป็นต้น นับเป็นสัตว์เล็ก ๆ ที่ถูกคนฆ่าตายมากที่สุด ผมเองก็ฆ่ามาแล้วไม่น้อย คงนับรวมกันแล้วเป็นพันเป็นหมื่น
เนื่องจากแมลงเหล่านี้เป็นสัตว์ขนาดเล็ก และคนยังมองว่าเป็นศัตรู เพราะมันทำร้ายคนและทำลายข้าวของของคน จึงทำให้คนฆ่าได้อย่างง่าย ๆ การฆ่าสัตว์เล็ก ๆ อย่างนี้ใช้กำลังใจน้อย จึงฆ่าได้อย่างไม่คิดอะไร เด็ก ๆ ก็ฆ่ามดแมลงได้ด้วยเห็นเป็นเรื่องสนุก โดยไม่รู้ว่าเป็นบาป
Written on March 6, 2010 | Posted in
ชีวิตในธรรม |
Leave a comment
เมื่อเห็นใครสักคนเดือดร้อนในเรื่องต่าง ๆ หรือพบเห็นสัตว์สักตัวถูกกระทำทารุณ ทุกคนคงมีความรู้สึกสงสาร อยากช่วยให้พ้นความเดือดร้อน เมื่อช่วยไม่ได้ก็รู้สึกกระวนกระวายจนเป็นทุกข์เสียเอง ผมเคยมีความรู้สึกขนาดที่ว่า ทำไมคนเราเกิดมาไม่เท่าเทียมกัน มีการเอารัดเอาเปรียบกัน ทั้งตัวเองถูกเอารัดเอาเปรียบและเห็นคนอื่นถูกเอารัดเอาเปรียบ เกิดความเกลียด โกรธ แค้น คับข้องหมองใจ พาลด่าโลกว่าหาความยุติธรรมและความเสมอภาคไม่ได้
Written on March 5, 2010 | Posted in
ชีวิตในธรรม |
Leave a comment
พระพุทธองค์ผู้ทรงเป็นสัพพัญญู รู้แจ้งเจนจบทุกอย่าง ได้ทรงตรัสว่า สัตว์ทั้งหลายในจักรวาลนี้ ล้วนแต่เวียนว่ายตายเกิดมานับชาติไม่ถ้วน จักรวาลก็เกิดและดับมานับไม่ถ้วนเช่นกัน ดังนั้น สัตว์ทั้งหลายที่เวียนว่ายตายเกิดอยู่นี้ ล้วนแต่เป็นญาติมิตร พ่อแม่ พี่น้องกัน กันนับหมื่นนับแสนชาติในอนันตกาลที่ผ่าน
Written on February 3, 2010 | Posted in
ชีวิตในธรรม |
Leave a comment
ศีลหมายความว่าปกติ คือปกติของโลก การละเมิดศีลคือการทำให้ความผิดปกติเกิดขึ้น ซึ่งคนส่วนมากล้วนแต่ละเมิดศีลไม่ข้อใดก็ข้อหนึ่ง หนัก ๆ ก็ละเมิดทุกข้อ ศีล ๕ ที่ปุถุชนคนธรรมควรจะต้องรักษา แต่ก็บางคนก็ทำลายไปทั้งหมด
ในที่นี้จะไม่ไเขียนถึงประโยชน์ของการรักษาศีล เพราะทุกคนหรือคนส่วนมากทราบกันดีอยู่แล้ว แต่จะขอเล่าประสบการณ์เรื่องการรักษาศีลแทน เผื่อจะเป็นประโยชน์แก่ผู้สนใจบ้าง
แต่ต้องขออกตัวก่อนว่า ผู้เขียนไม่ใช่ผู้ที่ทรงศีลบริุสุทธิ์ เพราะไม่ใช่พระอริยเจ้าผู้มีศีลบริสุทธิ์ หากแต่ยังเป็นคนธรรมดาสามัญที่ยังไม่แน่ใจว่ารักษาศีลได้ครบทุกข้อหรือไม่ แต่ก็พยายามรักษาให้ครบทุกข้อ เพื่อดำเนินไปตามความเป็นปกติของโลก
Written on January 18, 2010 | Posted in
ชีวิตในธรรม |
Leave a comment
เมื่อเช้านี้ขณะขับรถบนท้องถนน เบื่อรายการวิเคราะห์ข่าวที่มีแต่เรื่องการเมือง จึงเปลี่ยนคลื่นจากเอฟเอ็มไปฟังคลื่นเอเอ็ม บังเอิญได้ฟังรายการหนึ่งเขาคุยเรื่องโรคภัยไข้เจ็บได้น่าฟังมาก โดยเขาได้คุยเรื่องโรคมะเร็ง ที่ทุกคนได้ยินชื่อแล้วคงไม่อยากข้องแวะด้วย โดยเฉพาะในฐานะคนที่ป่วยเป็นโรคมะเร็ง
ผมนั้นเคยมีความใกล้ชิดกับโรคมะเร็งที่สุดคือตอนที่พ่อป่วยด้วยโรคมะเร็ง ปอด ได้รู้ผลการตรวจก่อนพ่อ ผมกับพี่ชายสองคุยคุยกับหมอที่ตรวจพบมะเร็งที่คลินิกของหมอ ความรู้สึกแรกก็คือตกใจและใจหาย เพราะหมอบอกว่า พ่อเป็นมะเร็งเข้าระยะสุดท้ายแล้ว หนทางรักษาให้หายไม่มี จะมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินปี
แต่พ่อผมเป็นคนใจแข็ง เป็นนักสู้ ขณะเดียวกันก็ปล่อยวางในความตาย ไม่กลัว ทั้งยังเตรียมตัวพร้อมรับด้วยสติ จนสามารถอยู่ต่อมาได้เกินหนึ่งปี
Written on December 28, 2009 | Posted in
ชีวิตในธรรม |
Leave a comment
.
.
เทศกาลวันพ่อมาถึง อยากจะเขียนถึงพ่อบ้าง เรื่องนี้อาจจะยาวหน่อย แต่คิดว่าเป็นเรื่องที่พอจะมีประโยชน์อยู่บ้าง แต่ถ้าหากไม่ได้ประโยชน์อะไรก็ขออภัยล่วงหน้าด้วยนะครับ
ผมเกิดขึ้นที่บ้านโคกก่อง ตอนที่ผมเกิดนั้น บ้านโคกก่องเป็นหมู่บ้านหนึ่งสังกัดตำบลสำโรง อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อผมโตขึ้นมาหน่อย บ้านโคกก่องกลายเป็นตำบลโคกก่อง อำเภอวารินชำราบ เมื่อผมโตขึ้นมาอีก หลังจากย้ายออกจากหมู่บ้านโคกก่องหลายปี บ้านโคกก่องกลายเป็นหมู่บ้านและตำบลในสังกัด กิ่งอำเภอสำโรง และมาเป็นเภอสำโรง จังหวัดอุบลราชธานีในปัจจุบัน
Written on December 4, 2009 | Posted in
ชีวิตในธรรม |
Leave a comment
ขอแสดงความเสียใจแก่ครอบครัวของนายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรีคนที่ 25 ของประเทศไทย ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครที่ได้รับคะแนนเสียงเลือกตั้งมากที่สุด ซึ่งเสียชีวิตเมื่อวันอังคารที่ 24 พฤศจิกายนที่ผ่านมา กรรมใดหากเคยมีต่อกัน ก็ขออโหสิกรรมเลิกแล้วแก่กันเพียงเท่านี้เถิด
นายสมัคร สุนทรเวช เป็นผู้นำที่มีบทบาทสำคัญคนหนึ่งของสังคมไทย จะดีจะชั่วอย่างไรในสายตาของผู้อื่น ก็เป็นเรื่องของแต่ละคนที่มีสิทธิ์จะคิดและเชื่อตามข้อมูลและการรับรู้ของตน แต่สำหรับนายสมัคร สุนทรเวช นั้นเขาได้ทำหน้าที่ที่คนๆหนึ่งจะพึงกระทำตามทางที่ตนได้เลือกไว้จนจบแล้ว
Written on November 25, 2009 | Posted in
ชีวิตในธรรม |
Leave a comment
อนิจจังวัตตะสังขารา สังขารนี้ไม่เที่ยง เกิดแล้วตาย นี่เป็นคำสอนพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธจ้า
ใครจะใหญ่แค่ไหนก็ต้องตาย เทวดา พรหมทั้งหลายที่อายุยืนนานแค่ไหนก็ตาย (จุติ) คนตายจากคนไปเป็นพรหมหรือเทวดาได้ พรหมหรือเทวดา จุติมาเป็นคนได้ หรืออย่างต่ำๆ ก็ไปเป็นสัตว์เดรัจฉาน หรือตกนรกไปตามกรรมเลวๆ ของตนที่ยังติดค้างอยู่
สมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรีคนที่ 25 ของไทย เป็นผู้มีบุญหนักศักดิ์ใหญ่คนหนึ่งในโลกมนุษย์ บัดนี้ได้ล่วงไปแล้วจากความเป็นมนุษย์ เดินทางต่อไปตามกรรมของตน ส่วนจะไปยังที่ใดนั้นนั้นเราก็ไม่อาจรู้ได้
Written on November 24, 2009 | Posted in
ชีวิตในธรรม |
Leave a comment
