พระพุทธองค์ทรงช่วยผมไว้ (๑) ทุกข์จากความฝัน
ทุกคนเคยฝัน เมื่อใดที่ฝันร้าย แม้ขณะหลับอยู่ก็เป็นทุกข์ ตื่นขึ้นมายังอกสั่นขวัญแขวน แต่เมื่อรู้ว่าสิ่งร้ายๆที่ตนผจญอยู่เมื่อสักครู่นั้น เป็นเพียงแค่ความฝัน ก็ถอนหายใจโล่งอก
เมื่อใดที่ฝันดี แม้ขณะหลับก็มีความสุข ตื่นขึ้นมาก็ยังอ้อยอิ่งในความสุขนั้น แม้เมื่อรู้ว่าเป็นเพียงความฝันก็ยังเสียดาย อยากฝันแบบนั้นอีก อยากให้ความฝันอันแสนสุขนั้นเกิดขึ้นกับชีวิตจริง
แต่ความฝันก็เป็นเพียงความฝัน จะฝันดีหรือฝันร้าย เมื่อตื่นขึ้นมาฝันนั้นก็จบ เว้นเสียแต่ใครที่มีความสามารถพิเศษ บันดาลให้ตัวเองนอนหลับแล้วฝันเรื่องดีๆต่อไปได้ก็เป็นเรื่องโชคดีของคนนั้น
นั่นคือความฝันเมื่อนอนหลับ ซึ่งมีทั้งฝันดีและฝันร้าย ผิดจากความฝันที่คนสร้างขึ้นขณะที่ยังตื่น ล้วนแต่เป็นความฝันที่ดี มีความสุข
ความฝันขณะตื่นของคนแม้จะต่างรูปแบบ มีรายละเอียดต่างกัน แต่ก็หนีไม่พ้นเรื่องของความร่ำรวย ความเจริญก้าวหน้า ความมั่งมีในทรัพย์สินเงินทอง การครอบครองอำนาจเหนือคนอื่น การได้รับความยกย่องสรรเสริญจากคนอื่น หากมีครบถ้วนบริบูรณ์ทั้งหมดที่กล่าวมานี้ ย่อมเป็นความฝันที่สมบูรณ์แบบ
ผู้ใดที่ได้ที่มีทุกอย่างครบตามความฝันดังกล่าว ย่อมจะถือได้ว่ามีความสุข ประสบความสำเร็จเป็นที่ยิ่ง คนแทบทุกคนย่อมจะฝันว่าชีวิตของตนจะมีสิ่งเหล่านี้ จึงพยายามตะเกียกตะกายตามล่าหาความจริงให้ได้ดังฝัน ด้วยการแก่งแย่งแข่งขันกันอย่างเอาเป็นเอาตาย
พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้ว่า การมีลาภ การมียศ การได้รับคำสรรเสริญ และความสุข เป็นยอดปรารถนาของมนุษย์ทั้งหลายในโลกนี้ ความฝันทั้งหลายของมนุษย์ก็สรุปลงได้ตรงนี้นี่เอง
ต่อสู้ดิ้นรนแข่งขันก็เพื่อที่จะมีลาภ มียศ ได้รับคำสรรเสริญ และได้รับความสุข
ใครจะไม่ฝันบ้างละ ว่าตนเองจะมีลาภ อันหมายถึงความร่ำรวยด้วยทรัพย์สินเงินทอง มีใช้จ่ายคล่องมือ มีสะสมไว้ให้มากที่สุด
ใครจะไม่ฝันบ้างล่ะว่าตนจะมียศฐาบรรดาศักดิ์ที่สูงส่ง มีความเจริญก้าวหน้ากว่าผู้อื่น เป็นผู้บังคับบัญชาคนเป็นจำนวนมาก มีอำนาจในมือ อยู่เหนือคนทั้งหลาย
ใครจะไม่ฝันบ้างล่ะว่า ตนจะได้รับคำสรรเสริญเยิรยอ ได้รับการยกย่อง แซ่ซร้องสดุดีจากผู้คน อันเป็นการแสดงให้เห็นถึงการได้รับการยอมรับจากคนทั้งหลายว่าเป็นผู้เก่งกาจเลิศเลอ
ใครจะไม่ฝันบ้างล่ะว่า ตนเองจะมีความสุข จะหลับจะตื่นก็ไม่ต้องกังวลในสิ่งใด ไม่ว่าทรัพย์สินก็มีมาก ยศศักดิ์ก็สูงส่ง คำยกย่องสรรเสริญก็มีมาจากทุกทิศ ความสุขก็ไม่ไปไหน อบอวลอยู่รอบตัวนี่แล้ว
ใครก็ตามที่ฝันเช่นนี้ ย่อมเป็นเพื่อนผมด้วย เพราะผมก็ฝันแบบเดียวกันนี้ตลอดมา
แต่ความฝันทั้งหลายทั้งปวงเหล่านี้ ไม่ได้เป็นจริงสำหรับทุกคน มีคนเป็นจำนวนมากตั้งแต่เกิดจนตายก็ไม่ได้ครอบครองความฝันแม้เพียงข้อเดียว มีเป็นจำนวนไม่น้อยที่ลงทุนไล่ล่าหาความความจริงให้ความฝัน แทนที่จะพบกับความจริงกันแสนสุข กลับพบกับความจริงอันแสนทุกข์
ความฝันสลายลงในพริบตา กลายเป็นความจริงอันเจ็บปวด
มุ่งที่จะมีลาภกลับลาภเสื่อม
หวังที่จะมียศ แต่ยศกลับเสื่อม
ใคร่ที่จะฟังคำสรรเสริญยกย่องแต่ได้ยินเสียงนินทา
ปรารถนาในความสุข กลับพบแต่ความทุกข์
การกระทำทั้งหลายทั้งปวงที่ทุ่มเทลงไป หวังจะได้ครอบครองความจริงที่แสนจะงดงามและเป็นสุข กลับเป็นความจริงที่อัปลักษณ์และเป็นทุกข์ กลายเป็นพวกล้มเหลวไปในที่สุด
ใครก็ตามที่เป็นพวกล้มเหลวในชีวิต พลาดจากลาภ จากยศ จากคำสรรเสริญและความสุข ใครคนนั้นย่อมเป็นเพื่อนกับผมด้วย เพราะผมก็เป็นหนึ่งในพวกล้มเหลวเช่นกัน
ใครก็ตามที่เคยสร้างความฝันด้วยต้นทุนที่ไม่ใช่ของตัวเอง ต้องไปอาศัยกู้ยืมต้นทุนจากคนอื่น ผมก็เป็นเพื่อนกับใครคนนั้นด้วย เพราะผมก็ทำแบบเดียวกัน
ใครก็ตามที่เป็นทุกข์เพราะความฝันที่เพียรสร้างให้เป็นจริงพังทลายลงต่อหน้าต่อตา ต้องติดค้างต้นทุนของคนอื่น โดยไม่รู้ว่าจะหาคืนให้เขาได้เมื่อใด ใครคนนั้นก็เป็นเพื่อนของผม เพราะผมก็อยู่ในสภาพเดียวกัน
ความฝันในยามตื่นทำให้คนเป็นทุกข์ได้ถึงเพียงนี้ ต่างจากความฝันในยามหลับ ถึงจะทุกข์เพราะฝันร้าย เมื่อตื่นขึ้นมาความทุกข์นั้นก็หมดไป แต่ฝันร้ายที่เกิดขึ้นขณะตื่นนั้น ไม่ว่าตื่นหรือหลับก็ไม่มีทางหายไป จนกว่าจะเปลี่ยนแปลงแก้ไขให้ลุล่วงด้วยวิธีการใดวิธีการหนึ่ง
ในภาวะที่มีแต่ความทุกข์ ความกดดัน ที่โถมทับลงมานั้น คนจำนวนมากที่มีความอดทนจำกัด ได้เลือกวิธีการจัดการกับความทุกข์ด้วยการจบชีวิตของตน และในหลายกรณีได้จบชีวิตของคนรอบข้างลงด้วย
โชคดีที่ผมมีความอดทนมากกว่า จึงไม่ได้เลือกวิธีนั้น และโชคดียิ่งขึ้นเมื่อผมได้พบพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า—ได้พบพระองค์ตอนที่มีทุกข์จากความฝันที่เกิดขึ้นในยามตื่นนี่เอง
พระองค์ทรงช่วยผมไว้ เช่นเดียวกับที่ทรงเมตตาช่วยเหลือสรรพสัตว์ทั้งหลายตลอด เวลากว่า 2,500 ปีที่ผ่านมา.
โกศล อนุสิม
เขียนเมื่อ 22 พฤษภาคม 2550
เชิญแสดงความคิดเห็น