มีข่าวทำบุญมาฝากครับ สืบเนื่องจากที่ผมกลับบ้านไปเยี่ยมแม่เมื่อสัปดาห์ก่อน ไปกราบพระอาจารย์ที่เคยสอนผมตอนเรียนมัธยมซึ่งขณะนี้บวชหลายพรรษาแล้วอยู่ ที่วัดภูพลาญแก้ว แวดล้อมด้วยป่าเบญจพรรณ อยู่ห่างชุมชนประมาณ 2 กิโลเมตร ซึ่งแต่ก่อนเป็นวัดเก่าร้างแต่ได้สร้างขึ้นใหม่เมื่อ 10 กว่าปีมาแล้ว โดยชาวบ้านผู้เฒ่าผู้แก่ซึ่งรวมทั้งพ่อของผมด้วยได้รวมกันฟื้นฟูขึ้นมา จนเป็นวัดที่มีพระจำพรรษามาถึงทุกวันนี้
Written on March 19, 2010 | Posted in
ชีวิตในธรรม |
Leave a comment
คนร้อยละ ๙๙ ต้องเคยฆ่าสัตว์อย่างแน่นอน โดยเฉพาะแมลงที่ใกล้ชิดคน ได้แก่ มด ปลวก ยุง แมลงสาบ เป็นต้น นับเป็นสัตว์เล็ก ๆ ที่ถูกคนฆ่าตายมากที่สุด ผมเองก็ฆ่ามาแล้วไม่น้อย คงนับรวมกันแล้วเป็นพันเป็นหมื่น
เนื่องจากแมลงเหล่านี้เป็นสัตว์ขนาดเล็ก และคนยังมองว่าเป็นศัตรู เพราะมันทำร้ายคนและทำลายข้าวของของคน จึงทำให้คนฆ่าได้อย่างง่าย ๆ การฆ่าสัตว์เล็ก ๆ อย่างนี้ใช้กำลังใจน้อย จึงฆ่าได้อย่างไม่คิดอะไร เด็ก ๆ ก็ฆ่ามดแมลงได้ด้วยเห็นเป็นเรื่องสนุก โดยไม่รู้ว่าเป็นบาป
Written on March 6, 2010 | Posted in
ชีวิตในธรรม |
Leave a comment
เมื่อเห็นใครสักคนเดือดร้อนในเรื่องต่าง ๆ หรือพบเห็นสัตว์สักตัวถูกกระทำทารุณ ทุกคนคงมีความรู้สึกสงสาร อยากช่วยให้พ้นความเดือดร้อน เมื่อช่วยไม่ได้ก็รู้สึกกระวนกระวายจนเป็นทุกข์เสียเอง ผมเคยมีความรู้สึกขนาดที่ว่า ทำไมคนเราเกิดมาไม่เท่าเทียมกัน มีการเอารัดเอาเปรียบกัน ทั้งตัวเองถูกเอารัดเอาเปรียบและเห็นคนอื่นถูกเอารัดเอาเปรียบ เกิดความเกลียด โกรธ แค้น คับข้องหมองใจ พาลด่าโลกว่าหาความยุติธรรมและความเสมอภาคไม่ได้
Written on March 5, 2010 | Posted in
ชีวิตในธรรม |
Leave a comment
